self defense..!

Hayatım boyunca hep kaybedenden yanaydım.İki kişi oyun oynarken bile kaybedene gaz veririm mesela üzülürümde kim olursa olsun.Halbuki oyun alt tarafı.Ama bazen içimdeki ben karanlık tarafamı geçiyo nedir bi anda zalimlerin çetesine katılıyomuşum gibi hissediyorum.Kır ,dök, parçala, ez onu diyorum acımadan.İşte o zamanlarda bazen 'acıma yetime gün gelir koyar götüne' diyorum ,oluyoda.Aslında öyle muhteşem iyilikte,şahanede bi insan değilim ama nedense hep en yakınımda sandığım insanlardan geliyo ne geliyosa.Kim bana nasılsa bende ona öyleyimdir.Dedim ya kaybedenden yanaydım hep ben aslında diye ,belkide kaybeden ben oluyorum o zamanlarda da aslında kendi kendime acıyorum,üzülüyorum.Ben buna da 'self defense 'diyorum mesela.Bu da böyle bişi.