...

yorgun düşen yapraklara uzanmak yorgunluktan…yorgunluk fiziksel değildir de kafadadır,candadır ya aslında hah işte aynısı.hayat bazen çaktırmadan bazen gözümüze sokarak alır en sevdiklerimizi en sevdiğimiz şeyleri,işte onu düşünmek uzanıp.uzanmak değilde yığılıp.önemi kalmadığında , sıkıntılarda,çaresizliklerde,en önemli(nin)(lerin) yittiği anlarda hissedilen bok çuvalı hissiyatı içimdeki zaman zaman , çoğu zaman.ne yaptığını,ne yapacağını bilememek varda ne olacağını ucundanda olsa kestirememek…hayal kurmak ,umut aslında ki en sevdiğim onu bile yarısında bırakmak şimdilerdeki ben.